به عکسا دقت کنید

آخه تو یک چهارم نهایی جام باشگاه های اروپا فنر باغچه با فنر باغچه بازی دارن .

توضیح اینکه منم بایرمونیخ بودم و قهرمان شدم هر چند تازگی نداره. چون هنوز کسی نتونسته منو تو فیفا شکست بده ( جواد جوون نوکرم)

روزی شیخ ابو زید ( در پستی به تفصیل بیان خواهم داشتندی که این شیخ کیست و از کجا آمده ) چون نماز شب بر نماز صبح و نماز صبح به نافله و نافله بر نماز میانه متصل نموده بودندی و آن روز را روزه بگرفته بودندی پس بسی خسته بودندی و چون مرغ بال پر شکسته بودندی و در خواب هفت ملک می دیدندی همه کمر باریک و شلوار برمودایی که ناگاه کافری درب مسجد بکوفتندی آن سان که که مس کوبند آهنگران در بازار کفاشان که تنها کافران آن وقت روز در مسجد کوبندندی .

پس شیخ ندا دادندی که ای نامسلمان وای بر تو که بنده ی برگزیده ی ایزد از خواب پراندی که اگر کاری واجب تورا نباشد به خدا قسم که شفاعتت نکنم بر پل صرات حتی اگر خواندی همه عمر صلات که نخواندی چون کافری .

مرد از پشت در اشک ریزان و نالان افتان و خیزان و در دست مشتی مویزان و با البسه ای آویزان فریاد بزد که یا شیخ تو که شفیع جدم آدم بودی آنگاه که از میوه ی ممنوعه بخورد و فازش برد تو که رهایی دهنده ی بنی اسرائیل بودی و تو که گشاننده ی رود نیل بودی و تو که جزو ابابیل بودندی در رحاب با اصحاب فیل به دادم برس که دودمانم بر باد بودندی .

شیخ خود را به مرد رسانیدندی و از وی دلجویی نمودندی و پرسید : تو را چه شده که اینگونه پریشانی نکند ایزد بر تو عذاب الهی فرستاده یا خدای ناکرده زیدی برگزیدیدندی یا اینکه سیگاری شدیدندی نکند در فیفا شکست خوردی آخر چه شده ؟

مرد گفت ایکاش اینها بودندی که گفتندی بدا به حالم که فرزند کبیرم پسر بسان شیرم قند عسلم شهد و شکرم دانشگاه قبول شدندی .

این را بگفت و از حال برفت .

پس شیخ بسیار بر صورت مرد بیچاره بزد سیلی تا گونه ی وی بشد نیلی و هر چند حالش بد بود خیلی لیک دست آخر بهوش آمد طفلی .

و کلام را اینگونه آغاز نمود :

ای مرد غم مخور که من نیز خود به دانشگاه اندر بودندی لیک در حفاری شهره ی آب و خشکی و بندر بودندی . این را بدان که اندکند انان که به دانشگاه روند و ضعیفگان با مانتو های تنگ و شلوارهای کوتاه و کیف های قرمز بینندی و حفار بمانند ثابت قدم . که دانشجویان بر دو دسته اند :

اول آنان که بحر زید بازی بدانجا وارد شدندی واز هر گلی بویی برندی و از هر میوه طعمی و ناگاه سیبی در گلویشان گیر کند ان سان که در گلوی جدشان آدم گیر کرد و چون ان داف بیست بدانها پا که نداد هیچ بند کفشش را هم نداد که بسته کنندی ضربه ی روحی خورندی و سیگار کشندندی و مشروط شوندندی و بد بخت که این است سزای کافران نا حفار آیا نمی بینید ؟

و گروه دوم انان باشندی که روزی 8 ساعت مطالعه ی مفید کنندندی و معادلات با نمرهی 18 پاس کنندندی ودر ردیف اول جلوس کنندندی و میان ترم دهندندی و پروژه دهندندی و چه و چه ... که در این بین چون ضعیفه ای از تبار خود یافتندی جزوه دهندی و بهر حل مشکل شماره دهندندی و در بوفه دانشکنده چایی خورندندی دوتایی و زود فاش شود که آن با چند پسر دیگر نیز چای تناول نمودندی و پسرک ضربه ی روحی خورندندی و سیگار کشیدندی و مشروط ان سان که رفت .

مرد پرسید یا شیخ پس تو چه کردی که نه از آنان بودندی و نه از اینان ؟

شیخ بگفت :

ای که دانشجو شدی این را بدان // بشنو حرف شیخ را با گوش جان

گر تو خواهی صفر گیر گر خواهی بیست // تو اگر مشروط شدی هم عیب نیست

لیک در دانشکده رندی نکن // در میان دختران جلفی نکن

دوستی با دختران ممنوع بود // بهر داشجو چه بد بود و چه خوب

دور دوست دختر بکش خط کلفت // حال نمی ده ؟ پس همه درسا بیفت

                                                      گزیده ای از کتاب مراتب الحفر فی الیونیورسیتی

                                                                         تالیف شیخ ابو زید

                                                                          سنه ی 1 ق.ش

در احادیث آمده که چون تنها یک روز از از دنیا باقی باشد تا یومالقیامه فرا رسد , باری تعالی آن روز را آن چنان کش دهد تا موعودش ظهور کند .

آن زمان سیهه ای از مکه برگوش جهانیان رسد و باالطبع ایرانیان . آنگاه مقام معظم رهبری از بیم افکار عمومی استعفا نامه به تحریر در آورد و به مجلس خبرگان فکس کند . پس خبرگان جلسه ای فوری تشکیل دهند و آن موعود را که دارای صورت و سیرت ختم الرسل باشد و دارای آیات انبیا و اولیای الهی ست را بر صلاحیتش رای دهند و به وی اس ام اس دهند که اینک تو رهبر کشوری ایرانی و اسلامی می باشی .

آنگاه موعود پاسخ دهد که واحسرتا که جدم 120 هزار نامه گرفت سرش بر بالای خیزران دید شما که تنها 12 نفرید . ما بقی ایرانیان چه ؟

سخن گوی مجلس خبرگان در پاسخ موعود این چنین گوید :

به ابی انت و امی , آقا جان , مملکت قانون دارد . اگر خواهی به مقام ولایت فقیه که از جانب خدا به عباد الله نازل شود برسی ما 12 نفر باید بگوییم اما اگر می خواهی همه ی ایرانیان با تو بیعت کنند باید کاندید ریاست جمهوری شوی تا مردم به تو رای دهند .

و چون موعود قبول نمود وی را به شورای نگهبان فرستاند برای احراز صلاحیت و کاندیداتوری .

منشی شورای نگهبان : اسم ؟

موعود : م ح م د

منشی شورای نگهبان : شماره ی ملی یا شناسنامه ؟

موعود : ندارم

منشی شورای نگهبان : تاریخ تولد ؟

موعود : 250 ه.ق.

و چون منشی این کلام را بشنید بسیار گرخید و بدون لمحه ای درنگ موعود را بنا به کهولت سن و نقص مدارک رد صلاحیت نمود .

آنگاه موعود شمشیر از نیام بیاخت که همینک آن کنم که تا زانو در خون خود شناور شوید .

پس سران دولت به فکر فرو رفتند که چه کنند و تصمیم بر آن شد که لایحه ای سه فوریتی و حتی بیشتر به مجلس ارایه دهند تا قانون کهولت سن از موارد صلاحیت کاندیداتوری حذف شود .

لیک در آن دوره اصلاح طلبان اکثریت کرسی های مجلس را اخذ نموده بودند از لج شوری نگهبان هم که شده بر این لایحه رای ندادند و تصویبش ننمودند .

پس از آن موعود هر 4 سال یکبار پشت در هیئت دولت برای اخذ صلاحیت می ایستد بلکه به ریاست جمهوری ایران اسلامی رسیده و آن را پر از عدل و داد کند .

هر چند خودش از قبل پر از عدل و داد بود .